"Pod Wiśniami" Pokoje Gościnne i pole namiotowe Bieszczady 38-612 Solina 10, tel. 013/ 493 78 65 |
|
Solina i zapora solińska Solina - wieś nad Jeziorem Solińskim i Myczkowieckim, stolica bieszczadzkich jezior i jedna z najpopularniejszych miejscowości wczasowych Podkarpacia. Jej centrum stanowi, rozłożona pomiędzy dużym parkingiem dla autokarów, przystanią i zaporą, ruchliwa uliczka w charakterze przypominająca wielki jarmark. Najpopularniejszym deptakiem jest oczywiście zapora. W dzień można z niej podziwiać krajobraz zalewu i poniżej Sanu, spacer wieczorem w świetle latarni jest bardzo nastrojowy. Przystań "Białej Floty", oprócz rejsów statkiem po Jeziorze Solińskim, oferuje wynajem sprzętu pływającego. Zabronione jest tu używanie łodzi z silnikami spalinowymi a szkoda bo atrakcyjność Jeziora Solińskiego znacznie by wzrosła Historia Soliny
- osada o tej nazwie od 40-tu lat leży na dnie zalewu solińskiego,
u stóp zapory. Ponad powierzchnią wody pozostał tylko przysiółek
Werlas. Osiedle pracowników elektrowni oraz zespół obiektów
wypoczynkowych w budynkach z czasów budowy leżą na gruntach
należących niegdyś do wsi Zabrodzie.
Widok na zaporę solińską z góry i z drogi na Jawor Zapora - to najciekawszy obiekt Soliny. Już w okresie międzywojennym ostatni tutejszy przełom Sanu (pomiędzy wsiami Solina i Myczkowce) był wskazywany jako najlepsze miejsce pod budowę zapory. Jezioro Myczkowieckie jest zbiornikiem wyrównawczym dla położonego powyżej Solińskiego. Prace geologiczne po II wojnie światowej rozpoczęto w 1953 r., a do budowy przystąpiono po zakończeniu zapory myczkowieckiej (czyli w 1960 r.). Zapora jest obiektem typu ciężkiego o długości 664 m, szerokości w koronie 12 m, wysokości 82 m i kubaturze 760 tys. m3. Na lewym brzegu kompleksu usytuowana jest elektrownia szczytowo-pompowa o mocy 136 MW, którą dają cztery turbiny produkcji czechosłowackiej. Dwie z nich to turbiny odwracalne, które, poza zwykłą produkcją energii w dzień, są przystosowane do przepompowywania nocą wody z Jeziora Myczkowskiego do Solińskiego. Pozwala to zagospodarować nadwyżki energii występujące nocą. Jezioro Solińskie ma powierzchnię 2100 ha przy normalnej rzędnej piętrzenia. Przy maksymalnej, powierzchnia może się powiększyć do 2220 ha. Średnia głębokość zbiornika wynosi 25 m, a głębokość maksymalna (przy zaporze) przekracza czasami 60 m. Jest to największe - pojemnościowo - sztuczne jezioro w Polsce. Budowle tego rodzaju wymuszają zmiany o charakterze klimatycznym i przyrodniczym. Do tych pierwszych nad Jeziorem Solińskim należą m.in. wydłużenie okresu wegetacji, wzrost częstotliwości i prędkości wiatrów; do drugich: nie dociera tu już na tarlisko łosoś, natomiast sztucznie wprowadzono szczupaka, sandacza i okonia. Jezioro jest niezwykle atrakcyjne pod względem krajobrazowym, obfituje w liczne zatoki, zakola, malownicze urwiste brzegi. Zapory w Solinie i Myczkowcach pełnią funkcję retencyjną i energetyczną, już kilkakrotnie powstrzymały wody Sanu przed zalaniem miejscowości w dole rzeki.
Korona zapory solińskiej w nocy |
